We hebben het nodig, gehecht te zijn aan een liefhebbende God

– de tekenen laten dat duidelijk zien

André H. Roosma

2025-12-09

In dit artikel zal ik illustreren dat we het nodig hebben, gehecht te zijn aan de liefhebbende God van de Bijbel. De Bijbel zegt dat HIJ LIEFDE IS (1 Johannes 4:7-21). Hij handelt niet alleen zo nu en dan liefdevol, nee, HIJ IS LIEFDE - het is Zijn wezen, Zijn karakter om van ons te houden. De Bijbel zegt ook dat niets ons kan scheiden van Zijn grote liefde (Romeinen 8). Hij zond Zijn Zoon Jezus (Jeshu‘a) om ons te redden en ons met Hem te verzoenen, toen we nog vervreemd en ver van Hem waren, ja zelfs zondaars, die leefden als Zijn vijanden (Romeinen 5:8-11). Zijn Naam, יהוה in het post-Babylonisch Hebreeuws, in ons schrift het best weergegeven als IAUA of JaHUaH,¹ betekent dat het Zijn ultieme Karakter is om ER voor en met ons te ZIJN. Dat maakt Hem de ultieme Veilige HechtingsFiguur.

En dat is wat we nodig hebben. Wat we tegenwoordig steeds meer leren, uit de Bijbel, de ontwikkelingspsychologie en de neurologie, is het belang ervan dat we veilige gehecht zijn - aan God, anderen en onszelf. In een veilige hechting aan een veilige hechtingsfiguur verschaft hij of zij de blauwdrukken voor onze diepe hersenen om ons zelfverzekerd en geliefd te voelen en uitwegen te vinden uit moeilijke gevoelens. Het resultaat is dat we ons geaccepteerd en geliefd voelen en een gevoel van verbondenheid en richting krijgen. Zonder goede hechting voelen we ons niet alleen eenzaam², maar kan zelfs ons brein zich niet ontwikkelen en functioneren zoals het hoort. Ja, zelfs ons brein werkt beter om de juiste en liefdevolle beslissingen te nemen, goed te doen, ons waardevol te voelen, nieuwe vaardigheden te leren, enzovoort.³

De God van de Bijbel verlangt ernaar zo'n Figuur van Veilige Hechting voor ons te zijn.⁴ De Bijbel zegt dat Jezus weende over de inwoners van Jerushalaim omdat ze Hem verwierpen als de Beschermer die Hij voor hen aanbood te zijn (Mat. 23:37-39; Luk. 13:34; 19:41-44). Jezus (Jeshu‘a) kwam om ons te redden uit ons isolement, Hij kwam om ons weer te verbinden, om ons te verzoenen met God, de Vader, JaHUaH. Het gaat niet om een paar specifieke overtredingen van een 'wet'. Hij kwam om de diepgewortelde vervreemding en vijandschap jegens God uit ons hart weg te nemen. Als we Zijn liefde echt zien, hoe Jeshu‘a het daar aan het kruis op Golgotha allemaal op Zich nam, hoe kunnen we dan niet ontroerd raken door Zijn geweldige Liefde en ons overgeven?

En ja, ons overgeven aan God in ontzag voor Wie Hij is en voor Zijn liefde, is de essentie van het Leven zoals het bedoeld is. Enige tijd geleden analyseerde ik het oude woord voor leven, ademen en zijn, dat Mozes gebruikt zal hebben toen Hij de oorspronkelijke versie van de Thora schreef: HaWaH of HUaH. In het schrift uit die tijd⁵ werd het geschreven met drie letters/plaatjes, als volgt: . Het bestaat dus uit tekeningen van twee mensen met gebogen knieën en hun handen in de lucht, met daartussen een tentpin. Iemand met de handen in de lucht is al sinds de oudheid het symbool van overgave, vreugde, verwondering en aanbidding – ook in het Midden-Oosten. Tussen die twee menselijke figuren staat een afbeelding van een tentpin – het symbool van verbinding, verbondenheid en dus ook van veiligheid. Leven in de Oud-Hebreeuwse betekenis is dus nauw verbonden met overgave, verwondering, vreugde, en aanbidding/lofprijzing aan God. En dat alles in nauwe verbinding met elkaar.
Laat dat even bezinken. De Bijbelse opvatting van leven of zijn, bestaat uit overgave, verwondering, aanbidding en vreugde; en dat als mensen samen, in verbondenheid.⁶

In die liefde, overgave en aanbidding - in eenheid - groeien we naar Hem toe, bereiken we onze bestemming. We vinden harmonie, rust en shalom - vrede en heelheid. God is niet alleen onze Redder en Trooster. Hij is ook onze Schepper - Hij verdient al onze aanbidding en aanbidding. En Hij verdient dat we naar Hem luisteren wanneer Hij ons roept om in Zijn aanwezigheid te komen, ons hart te laten vullen met Zijn Liefde en ware shalom te vinden.

Is dit niet precies wat we vandaag de dag nodig hebben?

Wat ik vandaag de dag zie, in onze sociaal gemanipuleerde maatschappij, is dat we willen dat alles 'prima' is en dat iedereen gelukkig is. In de denkbeeldige wereld van reclame en sociale media portretteren velen zichzelf als succesvol, gelukkig, 'prima', gezond en 'alles goed in de hand hebbend'. We zijn niet gewend te accepteren wat niet volmaakt is en wat we niet kunnen beheersen. We willen niet accepteren dat er kwetsbaarheid en lijden is. Mensen worden angstig wanneer niet alles volmaakt is.⁷
Het loslaten van God en de christelijke fundamenten leidde tot het verlies van de belangrijkste Persoon die er in ons leven kan zijn. Dat is een onbeschrijfelijk groot gemis! Daarnaast leidde het tot berlies van absolute waarheden, zekerheden en vaste patronen. Verder verergerd door het postmodernisme verloren mensen veel zekerheden en waarden, ideeën over rollen, enzovoort. Iedereen moet nu zijn eigen weg maar zien te vinden in een zee van meningen, en het liefst heel snel! Ja, je moet je eigen weg vinden, maar tegelijkertijd wil je niet buiten de groep vallen (wat de Fear of Missing Out wordt genoemd!). Mensen verloren een gevoel van waarde, liefde en verbondenheid. Relaties werden brozer. Het resultaat van dit alles is dat psychologen onze maatschappij wel bestempelen als zeer gestrest, hyper-nerveus of zelfs schizofreen of iets dergelijks.⁸

Naast de maatschappelijke ontwikkeling is er ook de persoonlijke kant. Sommige mensen floreren misschien bij het feit dat ze hun eigen weg kunnen kiezen, maar voor de meesten telt dat niet. We leven in een gebroken wereld. Velen van ons hebben tegenslagen of traumatische ervaringen meegemaakt die ons onzeker en bang maken om te kiezen tussen de vele beschikbare opties te midden van alle andere onzekerheden. Sommigen reageren door zich terug te trekken, anderen door te proberen hun omstandigheden en de mensen om hen heen te beheersen. Hoe dan ook, we doen ons best om alle gebrokenheid, pijn en lijden te vermijden. We vinden het moeilijk te accepteren dat we in een gebroken wereld leven. Ik zie veel christenen die de geestelijke strijd waarin we leven, evenals hun eigen gebrokenheid, volledig negeren en liever een masker opzetten van onkwetsbaarheid, onafhankelijkheid en 'sterk in het geloof', dan dat ze weerstand, gebrokenheid, ziekte, pijn, lijden, enzovoort, onder ogen zien. Omdat we geschapen zijn voor relaties, leidt het vermijden van verbinding en intimiteit tot isolatie, eenzaamheid, verlies van waardigheid en een gevoel van eigenwaarde. De angst en de neiging om tegenslagen te vermijden, nestelen zich vaak diep in het limbisch systeem van onze hersenen. Van daaruit sturen ze meer van ons gedrag dan we vaak durven te erkennen. Het resultaat is dat – volledig tegen onze bewuste wil in¹ – onze gebrokenheid meer gebrokenheid zaait. Onze oude pijn veroorzaakt zo weer nieuwe pijn bij anderen.⁹
En al te vaak wordt pijn niet genezen, maar juist verdoofd of 'gemedicaliseerd' door wat wel aangeduid wordt met het acroniem BEEPS (Behaviors - Gedrag, zoals gokken of overmatig sporten; Events & Experiences - Gebeurtenissen & Ervaringen, emotioneel geladen tijden, situaties of activiteiten; People - Mensen, Relaties met mensen die worden gebruikt om emoties te reguleren, wat ongezond of codependent kan worden; en Substances - Middelen, drugs, alcohol of andere verslavende middelen).¹⁰
Dit alles zorgt ervoor dat we voortdurend in de zogenaamde 'overlevingsmodus' leven - een staat waarin onze geest niet optimaal functioneert, waarin onze handelingen worden aangestuurd door instincten of een 'automatische piloot' vanuit onze 'diepe hersenen' - vaak gebaseerd op oude, negatieve ervaringen.

In deze situatie verschijnt Brené Brown op het toneel, met haar boodschap dat we de moed nodig hebben om te durven ingaan tegen de neiging tot zelfbehoud en social engineering en ruimte maken voor kwetsbaarheid van onszelf (en anderen).¹¹ Alleen in kwetsbaarheid kunnen we echt liefde voelen, geven en ontvangen, en ten volle leven, zegt ze. En het is duidelijk dat ze gelijk heeft; ze heeft haar onderzoek zeer goed gedaan. Maar, ooh, hoe komen we daar? Wat zou ons de moed kunnen geven om ons valse gevoel van veiligheid op te geven, wat zou ons ertoe kunnen brengen onze maskers van 'alles is oké' op te geven? Ik zie geen andere manier dan ondergedompeld te worden in de grote Liefde van God.

Welke kant nu op?

Uit het bovenstaande blijkt het duidelijk, denk ik: op de een of andere manier moeten we een nieuw anker vinden, een stabiele rots te midden van de zee van onzekerheden die ons omringt en die ons zo vaak emotioneel overweldigt, zodat we eindelijk eens kunnen ontspannen. We moeten ons comfortabel gaan voelen bij het idee dat de huidige wereld waarin we leven verre van volmaakt is, ja, dat zelfs wijzelf verre van volmaakt zijn. Maar dan komt die diepe angst naar boven: als we niet volmaakt zijn, worden we dan nog wel geaccepteerd? Worden we dan nog steeds geliefd en horen we er nog wel bij? Zullen mensen ons dan nog steeds aardig vinden? En God? Worden we dan nog als waardevol beschouwd?

Is er een andere basis voor acceptatie, waardigheid en de zekerheid van geliefd te zijn, buiten 'volmaakte' prestaties? Jazeker. Het is niet te vinden in wéér een 'volmaakte theologie'. Het is alleen te vinden in een diepe liefdesrelatie, in een solide verbondenheid met God en anderen, zoals op unieke wijze bewerkstelligt door Gods Zoon: Jezus. Zoals ik al eerder zei: God JaHUaH wil die ultieme Rots zijn, die stabiele Figuur van Veilige Hechting die we zo hard nodig hebben. Hij wil ons rust en een hoopvolle toekomst geven. Hij wil ons beschutten en ons door alle stormen van het leven leiden, door Zijn Geest.¹²

Er zijn een paar stappen die we hebben te nemen om Hem steeds meer als zodanig te ervaren, en als die ultieme Figuur van Veilige Hechting die we zo hard nodig hebben. Dat oude werkwoord - HaWaH / HUaH helpt me de weg te zien.

Ten eerste moeten we God met ontzag erkennen voor Wie Hij is: de machtige Schepper, de grote Koning van het universum, Die onze ontzag en bewondering verdient, Die ons boven ons begrip liefheeft, Die om ons geeft als een liefhebbende Vader, Die ons door Zijn Geest als een Goede Herder wil leiden, Die ons graag in Zijn Familie opneemt. Paulus schreef aan de kerk in Rome (Rom.1:18-) dat alle mislukkingen van de wereld om hen heen (inclusief verward denken, genderverwarring en homoseksueel leven) te wijten waren aan een verwaarlozing van God als Wie Hij is. Wanneer we ons echter in ontzag en verwondering overgeven aan Wie Hij is, bloeien we op. Wanneer we dat weigeren, raken we op een dwaalspoor.

Ten tweede hebben we het nodig, Zijn onpeilbare Liefde diep in ons hart te ontvangen. Dat is niet eenmalig, maar dagelijks. Geloof dat Hij LIEFDE IS; verblijf in Zijn Liefde. Laat je erdoor verwarmen. Neem de tijd om te ontvangen, neem voldoende rust. Laat Hem in je hart wonen (Ef. 3:14-19), zodat je vertrouwen en je intimiteit kunnen groeien, zodat je relatie kan groeien. Als dat gebeurt, zullen ook onze liefde en ontzag voor Hem groeien. In onze gehechtheid aan Hem vinden we onze bestemming. Niet zozeer in ons best doen om een smetteloos leven te leiden. Meer in die unieke relatie. Dat we alles zelf op orde moeten hebben, is een dikke vette leugen. We hebben Hem nodig, elk uur van ons leven. En Hij is er. Het is Zijn Karakter, Zijn Naam, om er te zijn. Wanneer we meer van Zijn liefde en vreugde gaan ontvangen, komen we gemakkelijk tot een diepere overgave en een meer voor en met Hem léven.

En ja, er is meer. Praktische stappen zullen volgen. We hebben het nodig nieuwe coping-mechanismen en manieren te leren om met moeilijke emoties om te gaan, zodat we niet van Hem worden afgetrokken door omstandigheden of gevoelens. We overwinnen niet door moeilijke gevoelens weg te stoppen in steeds meer prikkels, maar door ze serieus te nemen in wat ze ons over onszelf vertellen. Wanneer we over ze praten met God en anderen, zullen Gods Geest en die anderen ons helpen nieuwe wegen te vinden, nieuwe gewoonten te ontwikkelen - allemaal van binnenuit.

Ergens in dit proces moeten we ook leren weerstand te bieden aan zowel persoonlijke als sociale druk: de druk om ons altijd maar 'goed' en op ons gemak te willen voelen, iedereen tevreden te willen stellen of uiterlijk te presteren, het streven naar uiterlijke perfectie. Genoegen leren nemen met 'goed genoeg' in plaats van 'volmaakt'. Kijk naar de diepe vrede die Hij ons wil geven. Kijk naar de stralende - eeuwige - toekomst die Hij voor ons in petto heeft.
Daarmee verwant is het beoefenen van dankbaarheid. In de overlevingsmodus kunnen we zo opgaan in het kijken naar en opmerken van alles wat nog niet 'volmaakt' is, dat we vergeten God dankbaar te zijn voor Wie Hij is, en voor alles wat Hij ons al gegeven heeft. Maar wanneer we dankbaarheid gaan beoefenen naar God toe en naar de mensen toe met wie we dagelijks in contact komen, zal dat ons hart en onze geest veranderen. In zijn brief aan de christenen in Filippi spoorde Paulus hen aan om met dankzegging te bidden, met de belofte dat de shalom van God dan hun hart en gedachten zou bewaken. En hoe moeilijk is dat eigenlijk? Herinner je alles wat God voor ons heeft gedaan uit Zijn grote liefde, door Zijn enige Zoon naar deze aarde te sturen (Johannes 3:16), ons met Zichzelf te verzoenen, enz. En hoe Hij ons leven geeft, dagelijks...

Een andere belangrijke stap is: sta open voor Zijn zachte ingevingen in je hart. Te lang hebben kerken onderwezen dat God niet langer tot ons zou spreken. Dat we het moeten doen met de woorden die Hij in de Bijbel gaf. Maar dat is niet wat Jezus zei. Hij zei dat Zijn schapen Zijn stem zouden kennen en ernaar zouden luisteren (Joh.10:3-4,16,27).

Maak jezelf meer vertrouwd met dagelijkse omgang met God. Een manier om dat te doen is via de Immanuel-benadering voor genezing en voor het dagelijks leven, zoals ontwikkeld in de VS door Dr. Karl Lehman en Dr. E.James Wilder, en in Nederland door André Roosma. Het is een geweldige manier om meer vertrouwd te raken met regelmatige ontmoetingen met God, om Hem elke dag beter te leren kennen en genezing te ontvangen in de persoonlijke en maatschappelijke gebrokenheid die we mogelijk ervaren.¹³ Het is een één-op-één gebedsproces van diepe en persoonlijke verbinding met Jezus en helpt bij het wegnemen van barrières voor een intieme, interactieve levensstijl samen met Hem en God de Vader. Het verlicht een pad naar genezing en een diepere verbondenheid met God. Het helpt ook enorm om meer aan Hem gehecht te raken, en als we het samen met anderen beoefenen, ook aan anderen en aan onszelf. In plaats van onze gehechtheidspijn te verdoven, helpt deze aanpak ons om die met Jezus te delen, diepe genezing te ontvangen en geestelijk en emotioneel te groeien. Een belangrijk ingrediënt is het regelmatig praktiseren van dankbaarheid naar God toe zoals hierboven genoemd. Het volk Israël moest op regelmatige tijden in het jaar naar Jeruzalem komen om te gedenken wat God voor hen gedaan had en om samen feest te vieren. Gezamenlijk vreugde bedrijven is belangrijk! Ook met deze aanpak verbonden zijn dingen die we kunnen doen om ons zenuwstelsel te kalmeren via heel zachte en juiste massage van de zwervende zenuw, een belangrijk onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel dat ons helpt te kalmeren. Al deze zaken leiden ons weg van de angst die ons zo gemakkelijk in het overleven gevangen houdt, en naar het HaWaH / HUaH Léven met God en anderen samen.

Ten slotte wil ik hier nog een belangrijke observatie uit de ontwikkelingspsychologie en neurologie onder de aandacht brengen - een die wat minder bekend is. Namelijk dat gehechtheid juist met name groeit door stormen en moeilijkheden heen. Het groeit niet als alles altijd soepel verloopt. Het groeit wanneer er breuken, conflicten en moeilijkheden optreden. Na een goede reparatie wordt de gehechtheid sterker dan ooit tevoren. Het is dus niet nodig om nerveus te proberen te omzeilen dat we ooit een fout maken. Perfectionisme kunnen we laten varen. Gewoon nederig blijven en het erkennen wanneer we falen is genoeg.

Naschrift

De vraag kan gesteld worden: waaom of waartoe schreef je dit artikel hier?
Mijn antwoord is: uit compassie. Compassie met zóveel mensen die (onnodig?) lijden, die niet altijd even goed geholpen worden. Hulpverleners, voorgangers, oudsten, coaches die zich onvoldoende verdiepen in de achtergronden van waaruit mensen het leven niet goed aankunnen, soms ietwat vreemde dingen gaan doen, verslaafd raken, et cetera. Misinformatie in 2000 jaar christendom waar velen veel nadruk legden op de juiste dingen geloven, en te weinig keken naar de verbindingen tussen mensen en God en mensen onderling en mensen met zichzelf. Te weinig aandacht voor de verwondering en vreugde over Gods Liefde die ons juist kan drijven naar meer intimiteit met Hem en naar meer shalom/ heelheid.
In de film, ‘The wisdom of trauma’, laat arts Gabor Maté vanuit zijn rijke ervaring met mensen zien dat we ons niet bezig hoeven te houden met het stellen van diagnoses, met het verhelpen van probleemgedrag of met het onderdrukken van symptomen. Wat we wél kunnen doen? Ons verbinden, geïnteresseerd op onderzoek uitgaan, empatisch mensen proberen te begrijpen in plaats van te oordelen of te classificeren. Ik voeg toe dat als we mensen dan ook nog helpen zich steeds te verbinden met God, en Zijn liefelijke stem te verstaan, ze ook de Bron van heelheid, rust en vreugde hebben om uit te putten voor de rest van hun leven.

Voetnoten:

¹	De glorieuze Naam van God geef ik hier zo nauwkeurig mogelijk weer vanuit het oudste Hebreeuwse origineel, in plaats van deze glorieuze persoonlijke Naam van de Allerhoogste te vervangen door een gewoon woord, zoals ‘Heer’. Voor meer achtergrondinformatie zie: André H. Roosma, ‘De wonderbare en liefelijke Naam van de God Die er was, Die er is, en Die er zijn zal’ , uitgebreide Accede!/Hallelu-JaH! studie (ca. 90 p.), juli 2009. Zie ook de andere artikelen over de betekenisvolle Naam van God, op de artikelenpagina aldaar. En: „IK BEN met u!” – leven vanuit de belofte van Gods heerlijke Naam ; Een sterk verkort en vereenvoudigd artikel op basis van bovengenoemde studie; Wat betreft dat God liefde is, zie: God is Liefde. - Ja, dat weten we. … Ja ? Echt ?
²	Een recent onderzoek van het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) concludeert dat bijna de helft van alle Nederlandse mannen van 18 jaar en ouder eenzaamheid ervaart. Volgens het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) is zelfdoding de meest voorkomende doodsoorzaak onder Nederlandse mannen van 30-35 jaar. Bron: MetroNieuws.nl.
³	Zie: André H. Roosma (NL) & E. James Wilder (USA), ‘De liefde van Immanuel - op Hem afstemmen als basis voor léven, herstel en groei ; Geestelijk-emotionele afstemming op de God Die Liefde is en Die mét ons is, is het beste voor leven, herstel en groei. Dat geldt ook voor onze diepere lagen, waar we cognitief niet zo goed bij kunnen; op de Immanuel levensstijl site.
⁴	Zie o.a. het artikel in de vorige noot, en: Gezinsleven en persoonlijkheidsontwikkeling; - enkele aantekeningen over hoe we bedoeld zijn om op te groeien en ons te ontwikkelen; Connectedness and Attachment - some observations (a.o. by development psychologists) - Part 1. and Part 2.; en: Hechting: sleutel tot gezond leven via emotionele veerkracht - hoe allerlei psychopathologie herleid kan worden tot moeite met het omgaan met intense emoties wat voortkomt uit een gebrek aan vroege hechting of traumatische breuken in verbondenheid met God en anderen (zie ook de items over gevoelens onder Herstel op de artikelen-pagina);
⁵	Dit schrift ging vooraf aan het Paleo-Hebreeuwse schrift, dat voorafging aan het Aramese schrift dat we kennen uit de Bijbelboeken van het Eerste Testament zoals die aan ons zijn overgeleverd. Het wordt (Oud)West-Semitisch genoemd, omdat het dateert uit de tijd van Abraham, toen de West-Semitische talen (waaronder Hebreeuws en Aramees) nog niet uit elkaar waren gegroeid. Het schrift is bekend van gravures in rotsen en tekeningen op potscherven in het gebied waar Abraham en Israël verbleven: van Syrië tot Egypte, de Sinaï en Israël. Ik mocht ontdekken dat het oorspronkelijk een beeldschrift (pictografisch schrift) is en ontdekte bij veel van de afbeeldingen welke associaties men er destijds mee had. Voor meer informatie, zie: André H. Roosma, ‘Een introductie op mijn onderzoek betreffende het West-Semitische en Paleo-Hebreeuwse schrift - gebruikt door de Aartsvaders, Mozes en de koningen van Israël’ Hallelu-JaH! werkdocument, maart 2024. en: ‘De geschreven taal van Abraham, Mozes en David – Pictografische wortels en basisnoties in de structuur van het vroeg-Bijbelse schrift’ Hallelu-JaH! werkdocument over het oude (West-)Semitische en Paleo-Hebreeuwse schrift, januari 2011 (22 sept. 2014; 122 p.).
⁶	God is niet klaar met ons voordat we volledig herontdekken dat het leven draait om vreugdevol ontzag voor God JaHUaH en verbondenheid met anderen; voor details hierover, zie mijn artikel: ‘HaWaH - Léven – Léven zoals God JaHUaH het bedoelde’, 4 okt. 2024. (Zie ook: ‘Leven, veiligheid en verbondenheid in blijde aanbidding, uit de hand van God’ , jan. 2012.) Dan zullen we in shalom zijn, zowel mentaal als emotioneel! Dan zullen we volledig in onze menselijkheid zijn, zoals God ons bedoeld heeft. In harmonie met Jezus zal ons karakter steeds meer van Zijn genadige Persoonlijkheid gaan weerspiegelen!
⁷	De Vlaamse psychiater Dirk de Wachter heeft er bijna zijn levenswerk van gemaakt om dit onder onze aandacht te brengen. Hij zegt dat we 'gelukkig zijn' idealiseren en geen verdriet willen ervaren. Maar dat moeten we wel. Soortgelijke opvattingen zijn geuit door de Joodse trauma- en verslavingsdeskundige Gabor Maté. Er is een zekere pseudovreugde die mensen zoeken, maar niet de diepe vreugde van een diepe verbondenheid met een God die vol is van de ware vreugde die we nodig hebben, en die vreugde niet over generaties heen deelt. Wanneer we willen dat de pseudovreugde die ons die kortstondige 'kick' kan geven, aanhoudt en ons de diepe voldoening geeft die we nodig hebben, jagen we een illusie na. Zie ook: Een veilige thuisbasis als universele behoefte, hier.
⁸	Zie bijv. Finding our way out of the hyper-nervous society? ‘Time to pause and reflect on our basic human needs’, University of Leiden, 13 Oct.2025. Op de rem! - Voorbij de hypernerveuze samenleving - , De Raad voor Volksgezondheid & Samenleving, Den Haag 2025.
⁹	Zie Sandra D. Wilson, Hurt people hurt people – When your pain causes you to hurt those you love / Hope and healing for yourself and your relationships, Thomas Nelson, Nashville (TN, USA), 1993. Zie ook: We geven door hoe verbonden we zijn - (On)verbondenheid / goede of gebrekkige hechting als bepalende en verklarende factor in de doorgifte van geestelijke (on)gezondheid, hier.
¹⁰	Zie bijv. The Life Model’s Approach to Addiction Recovery: Part 1 – The Relationship between Trauma, BEEPS, and Wholeness (De aanpak van het Life Model voor herstel van verslaving: Deel 1 – De relatie tussen trauma, BEEPS en heelheid) en Part 2 – The Journey from Pseudo-Joys to Joyful Identities (Deel 2 – De reis van pseudo-vreugde naar vreugdevolle identiteiten).
¹¹	Zie: Brené Brown, De kracht van kwetsbaarheid – heb de moed om niet perfect te willen zijn, Lev / Bruna, Utrecht, 2013; ISBN 978 94 005 0248 2 (vertaling, door Marijke van der Horst, van: Daring Greatly – How the Courage to be Vulnerable Transforms the Way We Live, Love, Parent, and Lead, Gotham / Penguin, 2012; ISBN 978 1 5924 0733 0). Brené Brown, Sterker dan ooit – De wijsheid van vallen en opstaan, Bruna, Amsterdam, 2015; ISBN 978 94 005 0560 5 / 978 90 4497 343 3 (vertaling, door Bonella van Beusekom, van: Rising Strong – The reckoning. The rumble. The revolution. / How the ability to reset transforms the way we live, love, parent and lead, Spiegel & Grau / Penguin Random House, 2012; ISBN 978 0 0919 5503 8 / 978 0 8129 8580 1). Brené Brown, Verlangen naar verbinding – Er echt bij horen en de moed om alleen te staan, Lev / A.W. Bruna, Amsterdam, 2018; ISBN 978 94 0050 968 9 / 978 90 4497 693 9 (vertaling, door Bonella van Beusekom, van: Braving the Wilderness – The Quest for True Belonging and the Courage to Stand Alone, Random House, 2017; ISBN 978 0 8129 9584 8). Zie ook: Waar verbondenheid over gaat - een korte video van Brené Brown. Zie ook: Gabor Maté: ‘ Belangrijk is dat je weer durft te voelen’, Psychologie Magazine, 2 juni 2022.
¹²	Dit is een van de mooie aspecten van de Immanuel-benadering zoals ontwikkeld door Karl Lehman, James Wilder en mijzelf, zowel voor herstel en heling van (jeugd)traumas, als voor een nieuwe levensstijl: de Immanuel-levensstijl. Zie ook de podcast: Attaching to God (All Episodes): A Neuroscience-Informed Spiritual Formation, YouTube. En: Cyd & Geoff Holsclaw, Landscapes of the Soul: How the Science and Spirituality of Attachment Can Move You into Confident Faith, Courage, and Connection Tyndale, 2025; ISBN 979 840050554 6. Zie hierbij ook: 128 Why Therapists Are Reading "Landscapes of the Soul" (with Monica Mouer, LPCS)
¹³	Zie de Nederlandse Immanuel-levensstijl website, en voor de pastorale toepassing: Immanuel-pastoraat. Zie verder The Immanuel Approach website van Dr Karl Lehman. En www.kclehman.com. Zie ook: E. James Wilder, Anna Kang, John Loppnow, Sungshim Loppnow, Joyful Journey – Listening to Immanuel, Shepherd's House, East Peoria IL USA, 2015; ISBN 978 1 935629 17 7. Karl D. Lehman, The Immanuel Approach - for Emotional Healing and for Life, Immanuel Publishing, Evanston (IL USA), 2016; ISBN: 978 0 9977719 0 9. Karl Lehman, Outsmarting Yourself: Catching Your Past Invading the Present and What to Do about It, This JOY! Books (Three Cord Ministries, Inc.), Libertyville (IL USA), 2011; ISBN: 978 0 9821835 9 5. Zie ook: Geloof in de grote God van de Bijbel – Het beste tegengif tegen de angst die zoveel kapotmaakt . En: Je laten koesteren door God – een korte column;

Bedankt voor uw interesse!

Meer informatie of suggesties

Voor meer informatie, of uw reactie op bovenstaande, kunt u ook contact met mij opnemen via e-mail: andre.roosma@12accede.nl.

home

or terug naar de artikelen index